De veteranen moesten aantreden tegen het op papier één van de sterkste, zo niet dé sterkste tegenstander in de competitie NEO’25 (Nederland en Oranje voor de quizzers). Een geroutineerde, fitte ploeg. In de thuiswedstrijd werd nipt met 1-2 verloren. Dus kansloos was het team onder leiding van het sterkste technische team van Olympia (Cees, Peer en Sammie) bij voorbaat niet.

Voor deze wedstrijd had ook de Voorzitter zich speciaal aangemeld. Ook Hans den Boer was bereid om de selectie een kwalitatieve en kwantitatieve impuls te geven. De verste uit-reis kon worden aanvaard. Voor sommigen was het nog een verrassing dat NEO’25 al jaren is verhuisd. Zij zouden zo naar de ouden molen zijn gereden. De verhalen over de ouwe houten kantine daar, deden al meteen de rondte. Op het kille nieuwbouwcomplex liep gelukkig nog wel de oude , vertrouwde, altijd goedlachse materiaalverzorger rond.

Dan de wedstrijd. In de inmiddels beproefde 4-4-2-opstelling werd goed van start gegaan. Met af en toe prachtige aanvallen sneed Olympia als een warm mes door de roodwitblauwe verdediging. Helaas bleef de afwerking achter waardoor het veldoverwicht niet met doelpunten werd beloond. In de tweede helft een gelijksoortig beeld. Alleen verschil dat de nu de scheidsrechter van dienst zich wilde melden op het toneel. Totaal niet aanvoelend wat dit voor competitie is, negeerde hij vlagsignalen. Nu mag dat, maar een opmerking hierover ("zullen we ze maar gewoon laten scoren, scheids") , werd meteen bestraft door met 5 minuten uitsluiting. De straf kwam ten deel aan Hans de Rooij, die dit (of een gele kaart) de laatste 20 jaar niet was overkomen (daarvoor wel overigens J ). En juist in deze 5 minuten sloeg NEO toe. In de powerplay werd met een scherpe counter een voorzet koppend afgerond door NEO (1-0).

Maar Olympia toonde veerkracht. Nog steeds kwamen er kansen. De grootste was voor Joost. Onze ‘veel-te-niet-zelfzuchtige’ spits. Zelfs na omspelen van de keeper voor een open en leeg goal, wilde hij nog afspelen. En gezien het verschil in snelheid van hem en zijn collega’s was er niemand om zijn "voorzetje" in te tikken. Het werd tijd voor Jack die de geblesseerde Rob kwam aflossen. Koud in het veld was hij er als de kippen bij om tussen 4 man een door de keeper afgeweerd schot van Peter koeltjes in te tikken. Eindelijk is het Torinstict wat hij bij TSC heeft opgedaan weer zichtbaar. De gelijkmaker was een opmaat voor meer. Dit NEO kon verslagen worden. De scheidsrechter wilde dit niet op zijn geweten hebben. Na een wederom genegeerd vlagsignaal en een daarop volgende opmerking, verkoos hij de warme douche. Omdat er voor de rest niets aan de hand was, was het geen probleem dat een NEO-speler de wedstrijd arbitraal af zou maken. Er waren nog 20 minuten te spelen. Omdat NEO voorzien is van scorebord met klok kon dit mooi bijgehouden worden. De klok werd na de scheidsrechterwissel op 0 gezet. Na een minuut of twaalf van de resttijd raakte de keeper geblesseerd aan de arm. Onze verpleger kon niets ernstigs ontdekken. Toch knakte er steeds iets in de pols. En de keeper kon niet ver. Een speler van NEO moest de goal in. Na dit oponthoud van een minuut 5 a 6 kon het spel hervat worden met een achterbal van de nieuwe keeper.

Tot ieders verbazing floot de interim-arbiter na die achterbal meteen af. Einde wedstrijd. Op de klok stonden 18 minuten en minus de blessuretijd was er dus minimaal nog zo’n minuut of 8 te spelen. Waarschijnlijk wilde bij NEO niemand verantwoordelijk zijn voor het in gevaar brengen van de kampioensaspiraties en koesterden ze het puntje. Het afbieren toch maar in de eigen kantine gedaan aan de grote ronde tafel. Binnenkort voorzien van een draaischijf voor het doorgeven van bier en hapjes.

Zaterdag de derby tegen buurman (of is het buurvrouw?) DVVC. Aanvang 15:00 uur.