Uit naar Molenschot. De langste uitreis van de competitie (!). In de thuiswedstrijd had Olympia van hen gewonnen met 4-0, maar vorig jaar werd hier verloren.  De technische staf had wat moeite om te bepalen of we genoeg man hadden. Een last-minute afmelding, een brandweerman die nog een klusje had, spelers die direct naar het veld gingen etc.. 

Na wat rekenmodellen er op los te hebben gelaten, was de conclusie dat we met één nieuwe speler (Willem van Riel, zie foto) één speler van ’t Vierde (Hans den Boer) en één speler die het na een blessure effe wilde proberen (Peter Peeters) het moesten bolwerken. Tel daarbij op dat Peter de Kort en Perry Swaans na langere tijd weer van de partij waren en de reis naar het mooie Molenschot kon worden aangevangen.

Voor sommigen was het voetbalveld van Molenschot nog onontgonnen gebied. Zo dichtbij maar in een carrière van 20, 30 jaar er nooit hebben gespeeld. “Zo kom de noggus ergens”,  is hierbij de (standaard) opmerking van coach Nooten.  De wedstrijd mocht worden gespeeld op het hoofdveld, wat overigens een perfect mooi veld was. Ideaal voor het korte Barcelona-achtige tik-tak spel van Olympia. Grapje, dit wordt alleen zo gespeeld door Jack met FIFA 2010 op zijn Playstation.

Eerste helft was wat stroefjes. De ervaren as van het Molenschotse team tikte er aardig op los. Olympia was te onnauwkeurig in de passing. Het leverde Molenschot kansen op. Eén ervan leverde een vrij trap op die snel werd genomen. De slapende Olympianen hadden het nakijken.  De scheidsrechter die druk bezig was de muur op afstand te zetten en toch de goal goedkeurde, kreeg spijt. Dit liet hij blijken uit een zéér makkelijk gegeven strafschop na een “balafpakactie” bij Peter. In tegenstelling tot vrije trappen dienen er dan geen vrijwilligers aan om ‘m te nemen. Degene die die verantwoordelijkheid wél oppakte, miste jammerlijk. Toch kwam de gelijkmaker op het bord. Een venijnig schot van Marc  zoefde, licht getoucheerd door een verdediger, in de hoek van het doel ( 1-1). Toch kwam Molenschot weer op voorsprong. Wederom een vrije trap. De bal werd perfect voorgegeven tussen de keeper en de verdedigingslinie.  Een Molenschot –speler profiteerde van de twijfel en maakte weliswaar met een beetje hands 2-1.

Dat moest de 2^e helft anders. Coach Sammie bleef onverminderd optimistisch. “Wij gaan hier winnen”, herhaalde hij meermaals.  Lang zag het er niet naar uit dat zijn voorspeling bewaarheid werd.  Na een mooie combinatie was het opnieuw Marc die doeltreffend was. En er zat nog meer in het vat. Het was inmiddels gaan regenen en dat leek als doping te werken op Olympia. En als slaapmiddel voor Molenschot. Even leek Edje de winnende treffer te maken, maar zijn lob mislukte. Kort daarna was het wel raak. Een prima pass van Hans de Rooij werd door Ivo prachtig afgewerkt. Dit werd na de wedstrijd meteen door Ivo naar het thuisfront ge-sms’t (zie foto). Keeper Hans moest nog een keer gestrekt naar de hoek om de drie punten veilig te stellen.  En dat lukte ! Een mooie driepunter.

De veteranen zijn na een reeks onafgebroken wedstrijden nu drie weken vrij. Tijd om de vermoeidheid en de kleine blessures weg te poetsen.