In het kader van nationale burendag een week eerder, gingen de veteranen eens op bezoek bij buren DVVC. Inmiddels al traditioneel werd de uitreis te voet aanvaard. De technische staf had wederom een brede selectie tot haar beschikking. Slechts de blessure van TientjuhFrikandelluh was reden voor coach Cees om nog wat omzettingen te moeten doen.

Onder tropische omstandigheden werd er een rustige warming-up gedaan. Voor de meesten was dit slechts een soort van rek- en strekoefeningen in het smalle schaduwrandje van het veld. Inmiddels waren er ook veel Olympia-supporters gearriveerd. Natuurlijk Jorn en onze geblesseerde spits Kees van Dongen. Zelfs een bank vol spelersvrouwen schreeuwden de Olympianen naar voren . Of werd het geluid geproduceerd door het gekibbel over de nieuwe schoenen?

Olympia ging furieus van start en kwam al snel op voorsprong. Het inmiddels vermaarde spitsenduo Van Vorstenbosch/Driesprong zorgde voor de 1-0. Olympia leek snel door te drukken naar een hogere marge, maar strandde steeds op de geblesseerde maar wel reddende keeper Wijnen van DVVC. En als je zelf niet scoort……. En dus werd het 1-1. Lang mochtt DVVC niet genieten van de gelijke stand. Patrick Schipperen heeft er een nieuwe eigenschap bij gekregen. "liever lui dan moe". Dit betekent van grote afstand op goal schieten ipv doorlopen. En net als tegen v.v. Dongen was hij nu ook weer succesvol van een meter of 30. De 1-2 ruststand was bereikt. Coach Sammie was zo slim om de thee naar het veld te halen zodat de lange wandeling naar de kleedkamer bespaard bleef.

Na rust sloegen de vermoeidheid, warmte en pijntjes toe. DVVC voelde het perfect aan en scoorde wederom de gelijkmaker. Om het niveau van dat moment aan te geven. Een langs wandelend koppel dat hun hond aan het uitlaten was, dacht getuige te zijn van een wedstrijd van stichting Amarant……

Olympia grossierde inmiddels in gemiste kansen en liet zo na om snel en duidelijk afstand te nemen van de groenwitten. Een penalty voor Marc zou geholpen kunnen hebben maar de scheids van dienst dacht daar anders over. En zo leek de equipe van Nooten en consorten tegen onnodig puntverlies aan te lopen. Gelukkig werd er "ergens" in de staart nog wat venijn gevonden. Een voorzet van Edwin (dit keer niet buitenspel) werd door de licht geblesseerde, ingetapete Marc (zie foto) keihard via de grond ingekopt. Wat een opluchting. Ook Jansuh had nog wat in petto. Net zo venijnig als de kopbal van Marc was zijn schot in de laatste minuut waardoor de 2-4 overwinning een feit was.